Szkoła, świat – interaktywny dokument obserwacyjny

Sławek biega po polach z wykrywaczem metalu. Adam krzywą sztangą bije rekord Europy. Marzena w oborze siedzi na Facebooku. Do szkoły chodzą już tylko krowy. Gdzie? W Chlebiotkach.

Chlebiotki to wieś we wschodniej Polsce. Mieszka tu ledwie 60 osób. W niedzielę idą do kościoła, a w tygodniu robią swoje: pół wsi nie rozmawia z drugą połową. Domy obsadzone tujami, żeby odgrodzić się od sąsiadów. Wieczorem wszyscy siedzą w internecie. I każdy za czymś tęskni.

Pośrodku wsi stoi pusty gmach. Kiedyś to była szkoła, zbudowana w czynie społecznym. Ale we wsi prawie nie ma już dzieci. Szkołę kupił więc Wojtek i ósmy rok próbuje zmienić w biznes. Na razie bez skutku.

Szkoła, świat to interaktywny dokument, oparty na obserwacji, irytacji i miłości. Każdemu z 8 bohaterów poświęcono osobny rozdział. Narrację prowadzi dźwięk – główne narzędzie immersji. Reżyserka filmu wychowała się w Chlebiotkach. Wróciła po 20 latach, odszukać ślady przeszłości. Znalazła cały kompletny świat. O tym jest ta historia.

Iga Łapińska – reżyserka. Zajmuje się dokumentem, historią mówioną, redakcją i autopromocją w telewizyjnych kanałach filmowych. Chciała zostać naukowczynią, dlatego studiowała filologię polską i filmoznawstwo, jednak od teorii zdecydowanie woli praktykę. Dla kanału telewizyjnego Stopklatka wymyśliła i zrealizowała programy o kinie takie jak Prywatna historia kina, 100 kultowych filmów, Ja tu tylko oglądam oraz 8 i pół filmu. Wyreżyserowała 6-częściowy dokument internetowy Krótki kurs kultury romskiej. Z Ewą Jarosz wymyśliła instagramowy serial edukacyjny dla młodzieży pt. Nina_innahistoria – o nastolatce w polsko-żydowskim miasteczku przed II wojną światową (główna nagroda w hackatonie filmowym Ośrodka KARTA; projekt dotąd niezrealizowany). Do piętnastego roku życia mieszkała w Chlebiotkach, małej wsi na Podlasiu. Opowiada o niej w dokumencie Szkoła, świat, który jest jej interaktywnym debiutem.

Ewa Jarosz – menedżerka projektów, historyczka, judaistka, aktywistka związana z ruchem kooperatyw spożywczych. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, University of Southampton i WSE im. ks. Józefa Tischnera. Entuzjastka i praktyczka społecznościowego zarządzania dobrami wspólnymi, zainteresowana historią oddolnych czynów społecznych w okresie PRL. W projekcie Szkoła, świat współtworzyła koncepcję, narrację interaktywną, warstwę archiwalną i redakcję.

Finansowane ze środków Ministerstwa Edukacji i Nauki na podstawie umowy nr 023/RID/2018/19 z dnia 18 stycznia 2019 o grancie dla Laboratorium Narracji Wizualnych vnLab w kwocie 11 865 100 zł.  Kwota dofinansowania projektu Szkoła, świat: 50 000 zł.

Close – zanurzenie się w tańcu jiutamai

Close to próba skonfrontowania się z niejednoznaczną pozycją współcześnie uprawianego, tradycyjnego japońskiego tańca jiutamai. Japońska tancerka funkcjonuje na Zachodzie jako obiekt wizualny, pozbawiony podmiotowości, zamknięty w orientalizujących kategoriach wyznaczanych nie tylko przez spojrzenie mężczyzny, ale również przez spojrzenie Białego. Przez wytworzenie efektu intymnej bliskości oraz oddanie tancerce / bohaterce tańca głosu, za pomocą którego intymne zwierzenie i ukryta w tańcu trauma całych pokoleń kobiet będzie mogła zostać wypowiedziana wprost, Hana Umeda podejmuje próbę odzyskania zarówno dla siebie, jak dla całej wielopokoleniowej wspólnoty tancerek jiutamai, sprawczość i podmiotowość. Nieme zwierzenie, jakim jest taniec jiutamai, to zarazem środek radzenia sobie z traumą, jak i knebel założony na usta; środek własnej ekspresji i represji ze strony patriarchalnego społeczeństwa.

Hana Umeda / Sada Hanasaki − performerka, tancerka, natori w szkole jiutamai Hanasaki-ryu. W 2020 roku jako pierwsza osoba spoza Japonii została oficjalnie przyjęta do rodowej szkoły jiutamai Hanasaki-ryu i otrzymała uprawnienia do pielęgnowania i dalszego przekazywania tradycji japońskiego tańca tradycyjnego. Uczennica mistrzyni Hanasaki Tokijyo, głowy szkoły Hanasaki-ryu w Tokio, kulturoznawczyni. W 2018 roku zadebiutowała jako reżyserka i choreografka spektaklem SadaYakko prezentowanym w Komunie Warszawa. W pracy artystycznej interesuje ją zarówno zgłębianie i przedłużanie tradycji tańca jiutamai, jak i przetwarzanie i dekonstrukcja tej tradycji w poszukiwaniu nowych form wyrazu. Jako tancerka, performerka i współchoreografka pracowała m.in. z Martą Ziółek, Katarzyną Wolińską i Jadwigą Rodowicz-Czechowską.

Dr Dorota Sosnowska − adiunktka w Zakładzie Teatru i Widowisk Instytutu Kultury Polskiej UW; Wiceprezeska Fundacji Propaganda prowadzącej warszawską galerię Propaganda (współorganizatora Warsaw Gallery Weekend). W pracy badawczej zajmuje się historią i teorią teatru i performansu, łącząc zainteresowanie teatrem i sztukami wizualnymi. Jest autorką książki Królowe PRL. Sceniczne wizerunki Ireny Eichlerówny, Elżbiety Barszczewskiej i Niny Andrycz jako modele kobiecości (WUW 2014). Jest redaktorką pisma „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej”.

VR Deep Dive na Lubelskim Festiwalu Filmowym

Zapraszamy na pokaz VR Deep Dive na Lubelskim Festiwalu Filmowym oraz panel „Narracje przyszłości”.

24.11

16:00-18:15

Deep Dive, reż. Miłosz Hermanowicz (Polska) 2020, 17’
Magda, młoda kobieta, zgubiła się nad dzikiem brzegiem rzeki. Jej obawy i nadzieje mieszają się z rzeczywistością. W surrealistycznym środowisku walczy o uratowanie swojego dziecka i mierzy się z najbardziej bolesną stratą swojego życia.

Wstęp na pokaz jest wolny, po wcześniejszym zapisie.

Miłosz Harmanowicz (reżyser doświadczenia Deep Dive) i Marcin Grembowicz (scenarzysta) wezmą udział w panelu „Narracje Przyszłości” dotykającego zagadnień nowych form i ich potencjału rozwoju.

18:30–20:00

Goście:

Miłosz Hermanowicz – montażysta filmowy i reżyser. Autor doświadczeń Po apokalipsie i Deep Dive. Zajmuje się obrazem 360° i obrazem stereoskopowym. Wychodząc ze swojej praktyki, rozwinął koncepcję natywnej narracji dla paradygmatu immersyjnego.

Marcin Grembowicz – scenarzysta, w tym m.in. serialu Dziewczyny ze Lwowa oraz doświadczenia VR Deep Dive. Członek Gildii Scenarzystów Polskich.

Marcin Magiera – autor zdjęć filmowych specjalizujący się w filmach 360° i VR. Odpowiada za zdjęcia do filmów Kartka z Powstania i Wiktoria 1920 w reż. Tomasza Dobosza oraz Debiutant w reż. Bartosza Kruhlika.

Moderator: prof. UMCS Radosław Bomba – badacz, nauczyciel akademicki, animator kultury cyfrowej.
Wstęp wolny.

Więcej informacji na stronie festiwalu.

Pracownia Narracji Interaktywnych i Eseju Filmowego na 39. Kasseler Dokfest

Podczas Kasseler DokFest zaprezentujemy działania naszych dwóch Pracowni. Od 4 lat eksplorujemy nowe narracje wizualne związane z zastosowaniem mediów interaktywnych w filmie dokumentalnym i formach pokrewnych. Pracownia Narracji Interaktywnych powstała z obserwacji przemian w obszarze dokumentu XXI wieku, który stał się polem eksperymentowania z językiem audiowizualnym i tworzenia nowych modeli narracji. Podczas prezentacji pokażemy fragmenty naszej nowej produkcji Szkoła, Świat Igi Łapińskiej i Ewy Jarosz.

W Pracowni Eseju Filmowego pracujemy nad nowymi metodami i formami myślenia – myślenia obrazem, dźwiękiem i montażem, sięgamy do współczesnych form komunikacji audiowizualnej, gatunków, języków i konwencji. Zorganizowaliśmy warsztaty, gdzie filmowcy pracowali ze światowymi ekspert/k/ami eseju filmowego. W efekcie Pracownia wyprodukowała 5 projektów esejowych, w tym nagradzanego filmu Subtotals Mohammadrezy Farzada, It’s About Time! Reflections of Urgency Mieke Bal oraz, jeszcze przed premierą, Solaris mon amour Kuby Mikurdy. Podczas festiwalu przedstawiciele Pracowni zaprezentują fragmenty projektów filmowych oraz wezmą udział w dyskusji na temat tworzenia i produkcji filmu eseistycznego jako praktyki poznawczej.

Więcej infromacji w programie.

In Side – lalkowa animacja stereoskopowa 3D

In Side to krótkometrażowy film lalkowy realizowany w technice stereoskopowej. Opowiada historię Jana, uwięzionego w świecie własnych ograniczeń. Dopiero abstrakcyjny świat labiryntu, do którego trafia w wyniku enigmatycznych zdarzeń, zmusza go do prawdziwej konfrontacji ze sobą, co staje się zalążkiem nowego, prawdziwego życia.

Pracownia S3D eksploruje technologię S3D i niesamowity potencjał stereoskopii, znajdując w medium nowe standardy artystyczne. Film poza unikalną precyzją w rejestracji ujęć 3D zgłębia też zagadnienia dotąd niepodnoszone w filmach 3D, m.in: użycie obiektywów shift-tilt, fotografowanie przez obiekty zniekształcające, możliwości maksymalnego przyspieszenia montażu w zachowaniu troski o percepcję widzów i wiele innych.

Piotr Matysiak – kierownik Pracowni S3D. Absolwent geografii. Przygodę z filmem rozpoczynał w 2006 roku jako reżyser filmu 53:15 Berek. W 2014 ukończył Sztukę operatorską na PWSFTviT w Łodzi. W czasie studiów zrealizował kilkanaście etiud. Obecnie kończy studia doktoranckie na tej samej uczelni. Reżyser i operator obrazu filmów fabularnych, dokumentalnych, animacji, realizator kilkudziesięciu reklam i programów telewizyjnych. Licencjonowany płetwonurek i autor zdjęć podwodnych. Jego pasją jest animacja poklatkowa. Jest współtwórcą Laboratorium Narracji Wizualnych, w ramach którego prowadzi Pracownię S3D. Jest autorem zdjęć do filmu In Side oraz operatorem obrazu w projekcie Pracownia S3D.

Anita Kwiatkowska-Naqvi – ur. w 1896 w Krakowie. Absolwentka psychologii na Uniwersytecie Warszawskim oraz animacji w Szkole Filmowej w Łodzi, doktorantka w Szkole Filmowej w Łodzi; w swoich filmach krótkometrażowych nowatorsko podchodzi do tradycyjnych technik animacji, tworząc hipnotyzujące, poetyckie światy. Jej filmy zdobyły liczne nagrody na międzynarodowych festiwalach filmowych, w tym na prestiżowym festiwalu Annecy. Współzałożycielka LeLe Production.

Zespół filmu In Side

In Side miał premierę w 2023 roku na 13. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym STOPTRIK w Mariborze.

Więcej aktualności związanych z projektem i informacje o pokazach.

Sumy częściowe – pierwsza realizacja Pracowni Eseju Filmowego vnLab

Sumy częsciowe (Subtotals / Majmouan) Mohammadrezy Farzada ze scenariuszem inspirowanym opowiadaniem Gregory’ego Burnhama pod tym samym tytułem i Autoportretem Edouarda Leve’go, jest osadzoną w liczbach medytacją nad niepewnością życia, w którym nie da się odnaleźć żadnych gwarancji. To poetycki esej filmowy, który dotyka głęboko humanistycznej esencji istnienia. 15-minutowy utwór składa się ze zmontowanych nagrań domowych, zapisanych na taśmie 8mm scen z życia irańskiego społeczeństwa. Na ich tle, głęboki głos snuje swoją wyliczankę, podsumowując kategorie zdarzeń niczym tabele w arkuszu kalkulacyjnym. Matematyczna precyzja stoi w głębokim kontraście z okiem kamery, która w intymny sposób dryfuje pomiędzy scenami wyrwanymi z domowych archiwów, podkreślając upływ czasu i wpisane w niego przemijanie. Kontrastując doświadczenia i przeżycia z podsumowującymi je cyframi, reżyser uwypukla wszystko to, co nieuchwytne i nieopisywalne, a co stanowi treść codzienności.

Światowa premiera eseju odbyła się na MFF Berlinale 2022 w ramach prestiżowej sekcji Forum Expanded, a polska premiera na festiwalu Millenium Docs Against Gravity. Esej filmowy zdobył nagrodę Golden Apricot na Yerevan International Film Festival.

Mohammadreza Farzad urodził się w 1978 roku w Teheranie. Swoją karierę twórczą rozpoczynał jako poeta i tłumacz literacki. Jako dokumentalista zadebiutował filmem Into Thin Air, następnie zrealizował Blames and Flames. Obydwa miały premiery na Berlinale w sekcji Forum Expanded, w ramach której pokazywany będzie również Subtotals. Farzad był doktorantem w Film Factory prowadzonej przez legendarnego węgierskiego reżysera Bélę Tarra. Jego kolejne dzieła miały premiery na kilkudziesięciu krajowych i międzynarodowych festiwalach filmowych i zdobyły liczne nagrody. Obecnie pracuje nad swoim pierwszym pełnometrażowym filmem fabularnym.

Więcej informacji i aktualności związane z pokazami.

Pracownia VR na konferencji ZIP-Scene i pokaz doświadczeń na Vector VR Sector w Budapeszcie

W tym tygodniu jesteśmy w Budapeszcie, z naszymi utworami VR oraz prezentacją na temat wirtualnej rzeczywistości.

W dniach 9–12.11 na wystawie Vektor VR Section w ramach Verzio International Human Rights Documentary Film Festival zaprezentujemy tegoroczne projekty z Pracowni VR: Control Negative Moniki Masłoń i dwa utwory work-in-progress, nad którymi pracujemy Wish You Were Here Michała Stankiewicza i I, Habitat Poli Borkiewicz.

Pola Borkiewicz, kierowniczka Pracowni VR/AR vnLab i Piotr Maj wystąpią na konferencji ZIP-Scene, której jesteśmy partnerem z panelem „Sound design strategies implemented in interactive speculative environments to support the experience of feeling safe and co-regulation”.

Więcej informacji:

Organizatorzy

Współorganizatorzy:

Finansowanie:

International Visegrad Fund